صدقه - « زكاه » به رسول خدا ( ص ) تقديم مىشد مىفرمودند : اللّهم صل على آل فلان » . انس ابن مالك گويد : در غياب يارانمان دعاى خيرشان مىكرديم و مىگفتيم : بار خداوندا از جانب خود بر فلان درود بفرست كه مردمى نيكوكار و قائم الليل و صائم النهار مىباشند . « 1 » در « جمع الفوائد » آمده كه عبد اللّه ابن ابى اوفى گفت : « پدرم از اصحاب رسول خدا ( ص ) بود و چون زكات نزد رسول خدا ( ص ) ، تقديم مىشد ، مىفرمودند اللهمّ صل على فلان . پس پدرم زكاتش را تقديم آن حضرت كرد . او در حق پدرم فرمودند : اللّهم صل على آل ابى اوفى و شيخين و ابى داود ، و نسائى نيز آن را آورده‌اند ) در سنن ابى داود از جابر بن عبد اللّه انصارى نقل شده كه زنى خدمت پيامبر اكرم ( ص ) شرفياب شد و عرض كرد ، يا رسول اللّه بر من و شوهرم دعا كن ، رسول خدا ( ص ) گفت : صلى اللّه عليك و على زوجك . فضل جماعت در « جمع الفوائد » مرفوعا « 2 » از ابو هريره است كه هرگاه شخص نماز بجا آورد مادام كه در مكان نماز است ، ملائكه بر او درود مىفرستند و گويند : « بار خداوندا او را رحم كن . و مادام كه يكى از شما انتظار نماز ديگر را دارد » . اين روايت ، را صحاح ششگانه غير از سنن نسائى آورده‌اند .

--> ( 1 ) - اصطلاحا به كسانى كه شبها را نماز و روزها را روزه مىدارند . گويند ( 2 ) - در اصطلاح درايه الحديث بخبرى گويند كه بعد از ذكر نام يك يا دو يا سه رجال سند ، يك دفعه مىگويند عن الصادق عليه السلام و حال آنكه تبيين شخص آخر تا امام صادق عليه السلام چند واسطه ديگر مىتوانست باشد .